[Fanfiction-1D-LarryStylinson] Summer Nights -Prologue-

posted on 07 Apr 2012 11:35 by complexpix

.

 

.

.

 

สายลมเอื่อยๆและอากาศอุ่นจัดทำให้แฮร์รี่ สไตลส์ รู้สึกง่วงนอน เขาขยับหมวกแก๊ปที่สวมอยู่ลงมาปิดตาเพื่อไล่แสงแดดจ้า ใบหน้าส่วนที่โผล่พ้นขอบหมวกขาวจัดแทบจะไม่มีรอยคล้ำจากแสงแดด


 

“อย่าอู้สิ แฮร์รี่! เขาไม่ได้จ้างนายมานั่งหลับหรอกนะ!!”


เสียงตะโกนและแรงเคาะที่เก้าอี้ ทำให้แฮร์รี่ครางอย่างหงุดหงิด ก่อนจะหันไปแย้งเลียม เพย์น เพื่อนของเขา


 

“โธ่! เลียม ฉันเบื่อจะตายอยู่แล้วนะ วันนี้ไม่ได้มีนักท่องเที่ยวเยอะสักหน่อย แถมยังมีเราตั้งสามคน ขอฉันพักสายตาสักแป๊บจะเป็นไรไป”


 

“ถ้าเผื่อนายไม่ได้สังเกตนะ วันนี้คนแน่นกว่าสามวันที่ผ่านมาซะอีก ถ้าระหว่างที่นายพักสายตาเกิดมีใครจมน้ำเป็นอะไรไป มันไม่คุ้มกันหรอกนะ” เลียมหยุด ก่อนจะหันไปทางทะเลที่คราคลั่งไปด้วยผู้คน


“แล้วถ้านายเบื่อนักละก็ มีผู้หญิงสองคนทำท่าจะไปเซิร์ฟกันแถวทุ่นกั้นเขต ในฐานะไลฟ์การ์ด มันเป็นหน้าที่นายที่จะต้องไปเตือนพวกเขา ตรงนั้นมันอันตราย แล้วเมื่อไม่กี่วันก่อนก็มีข่าวลือว่ามีคนเห็นฉลามด้วย”


 

“นายให้ลูอี้ไปแทนฉันไม่ได้หรอ? ฉันกำลังดู......” แฮร์รี่ขยับตัวอย่างยากลำบากบนเก้าอี้ตัวสูงสำหรับไลฟ์การ์ดของเขา เพ่งมองไปยังเด็กสามคนที่วิ่งเข้าหาคลื่นลูกเล็กๆทุกลูกที่ซัดเข้าฝั่งและหัวเราะเอ้กอ้ากเสียงดัง “...กำลังดูเด็กเล็กๆสามคนนั่นอยู่ ถ้าฉันไปเตือนผู้ใหญ่ที่ว่ายน้ำเก่งแล้วสองคนแล้วเกิดเด็กน้อยสามคนต้องจมน้ำ มันก็ไม่คุ้มเหมือนกันนะ”


 

เลียมกรอกตา แล้วมองเพื่อนอย่างเหนื่อยใจ


“ตลกดีนี่ น้ำนั่นสูงแค่เข่าพวกเขาเอง แล้วลูอี้ก็ไม่อยู่ ห่วงชูชีพหาย เขากำลังไปตามหาอยู่”


 

 

                แฮร์รี่หันไปมองเก้าอี้ว่างเปล่าของลูอี้ที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล ลูอี้ ทอมลินสัน คือเพื่อนอีกคนที่มาทำงานเป็นไลฟ์การ์ดเหมือนกันกับเขา พวกเขาอายุห่างกันสองปีแต่ด้วยความที่รู้จักกันมานานจึงแทบจะไม่มีช่องว่างระหว่างวัย อย่างไรก็ตามมีเหตุการณ์บางอย่างเพิ่งเกิดขึ้นระหว่างพวกเขา ทุกครั้งที่นึกถึง ภาพความทรงจำนั้นจะแจ่มชัดขึ้นมา แฮร์รี่สะบัดไล่ภาพนั้นออกไปก่อนจะหันมามองเลียม


 

“แล้วนายล่ะ? เท่าที่เห็น นายก็ว่างอยู่ไม่ใช่รึไง?”


 

“ก็ใช่ แต่ถ้าฉันมองไม่ผิด หนึ่งในสองคนนั้นเป็นเพื่อนนาย อีกคนเป็นผู้หญิงที่ชื่อดาเนียล ไม่รู้ทำไมแต่ฉันคิดว่าเขาไม่ค่อยชอบหน้าฉันสักเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าฉันเคยไปทำอะ.... เออ ช่างเถอะ นายน่ะ ไปเตือนพวกเขาแทนฉันซะ” เลียมชี้หน้าแฮร์รี่อย่างออกคำสั่งก่อนที่เขาจะเดินจากไป

 


 

                แฮร์รี่ถอนใจแล้วปีนลงจากเก้าอี้อย่างเชื่องช้า เขาจำเป็นต้องทำงานน่าเบื่อนี่ เขาอยากเก็บเงินให้ได้เยอะๆก่อนจะจบไฮสคูล ซึ่งก็อีกแค่ปีเดียวเท่านั้น ช่วงปิดเทอมหน้าร้อนอย่างตอนนี้เป็นช่วงที่ดีที่จะได้ทำงานพิเศษ เด็กอายุ17อย่างเขาไม่ได้มีทางเลือกมากนัก แล้วถ้าเทียบกับงานอื่นๆ งานนี้ก็ถือว่าเกินคุ้มทีเดียว ทั้งค่าตอบแทนและยังมีอาหารตาให้ได้มองทั้งวัน

 

 

 

“ซัมเมอร์จบเมื่อไหร่ ฉันจะเป็นอิสระ ไม่ต้องมาทนดูเด็ก5ขวบกับป้าแก่ในบิกินี่อีก” แฮร์รี่บ่นขณะพายเรือยางผ่านหญิงสูงวัยในบิกินี่สีชมพูบานเย็น หล่อนหลิ่วตาให้เขา แขนของหล่อนแทบจะใหญ่กว่าห่วงยางที่รับน้ำหนักอยู่ซะอีก “เฮ้อ~ สาวๆนี่หายไหนกันหมดนะ”

 

 

.

.

.

.

 

“โธ่! นายเองหรอ? แฮร์รี่”


 

                เสียงหวานๆร้องทักทันทีที่แฮร์รี่พายเรือยางมาถึงบริเวณใกล้ทุ่นกั้นเขต ผู้หญิงในชุดบิกินี่สีน้ำเงินเข้มนอนอยู่บนเซิร์ฟบอร์ด เธอใช้นิ้วเขี่ยน้ำเล่น สีหน้าปรากฏความผิดหวังไว้จางๆ


 

“ดูเธอจะผิดหวังนิดๆที่เป็นฉันนะ เอล” แฮร์รี่ขมวดคิ้วมองผู้หญิงตรงหน้า “เลียมฝากมาบอกให้พวกเธอสองคนไปเล่นน้ำกันตรงที่ตื้นกว่านี้ ตรงนี้มันอันตราย”


 

“ฝากมาบอก? ทำไมต้องฝากด้วยล่ะ?? ทำไมตัวเขาไม่มาซะเอง” ผู้หญิงอีกคนเท้าแขนอยู่บนเซิร์ฟบอร์ดของเธอ ช่วงตัวด้านบนโผล่พ้นน้ำเผยให้เห็นผิวคล้ำแต่เนียนสวย บิกินี่สีม่วงตัดกับสีผิวทำให้เธอดูน่ามอง


“มีโอกาสตั้งสองในสาม แต่กลับเป็นนายซะได้ เยี่ยมเลย”


 

“เธอหมายความว่าไง?” แฮร์รี่มองหน้าผู้หญิงสองคนตรงหน้าสลับกัน “อ๋อ นี่เป็นแผนดักตกไลฟ์การ์ดของพวกเธอล่ะสิ?”


 

“แฮร์รี่! เธอไม่ควรใช้คำพูดแบบนั้นนะ” เอลีเนอร์หรือ เอล ตามที่แฮร์รี่เรียก ร้องประท้วง สีแดงระเรื่อที่แก้มเข้มขึ้นกะทันหัน “ถึงมันจะใกล้เคียงกับความเป็นจริง แต่...” แก้มเธอยิ่งเข้มขึ้นอีกหลังจากนั้น ดูเหมือนเธอจะหาคำมาต่อให้จบประโยคไม่ได้

 

แฮร์รี่ทำเป็นไม่สนใจอาการเขินจัดของเอลีเนอร์

 

“เลียมน่ะ เหตุผลที่เขาไม่มาเป็นเพราะเธอเองนะ ดาเนียล” แฮร์รี่มองดาเนียล สีหน้าเยาะเย้ยนิดๆ “ถ้าเธอยังทำตัวโรคจิต แบบที่พยายามเรียกร้องความสนใจ แต่พอเขาสนใจเธอก็ทำเป็นไม่เห็นเขามีตัวตนอยู่อย่างนี้ เขาไม่มีทางรู้หรอกว่าเธอชอบ”


 

ดาเนียลอ้าปากจะค้าน แต่ก็ปิดปากฉับ พ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิด แฮร์รี่อมยิ้มนิดๆอย่างพอใจ เขาหันไปหาเอลีเนอร์ ผู้ที่เป็นเสมือนเพื่อนและพี่สาว บ้านของพวกเขาอยู่ตรงข้ามกัน แม่ของทั้งคู่สนิทกัน ตัวพวกเขาเองก็สนิทกันมานาน แต่แฮร์รี่ไม่รู้เลยสักนิดว่าเอลีเนอร์แอบชอบคนใกล้ตัวเขานี่เอง เรื่องนี้ทำให้เขาหงุดหงิดอย่างหาสาเหตุไม่ได้ เขาพยายามไม่แสดงความหงุดหงิดนี้ออกทางสีหน้าตอนที่พูดกับเธอว่า

 

“ส่วนลูอี้ไปหาห่วงชูชีพที่หาย ถ้าเป้าหมายของเธอคือเขาน่ะนะ”


 

                เอลีเนอร์ยิ้ม แต่รอยตกเล็กๆที่คิ้วบ่งบอกออกมาชัดเจนว่าเธอไม่ได้อยากยิ้มเลย


 

“ยังไงซะ พวกเธอย้ายที่เล่นเถอะ แถวนี้มันไกล ถ้าเกิดอะไรขึ้น พวกเรามาช่วยไม่ทันหรอกนะ เลียมบอกว่าไม่กี่วันมานี้มีคนเห็นฉลามแถวนี้ด้วย” แฮร์รี่พูดขึ้น เอลีเนอร์หัวเราะ


 

“บางทีถ้าโดนฉลามกัดซะ อาจเป็นแผนที่ดีกว่ามาเล่นน้ำแถวนี้แต่ไม่เจออะไรก็ได้นะ คงเรียกความสนใจได้เยอะเลย” เธอพูดอย่างนึกสนุก “เออ ช่างเถอะ ขอติดเรือเธอเข้าฝั่งเลยแล้วกัน ฉันหมดสนุกไปโขเลย วันนี้ไม่ค่อยมีคลื่น เซิร์ฟไปก็เท่านั้น”


 

เอลีเนอร์ดึงตัวเองขึ้นเรือยางโดยมีแฮร์รี่คอยช่วย เธอหันไปมองดาเนียลเชิงถาม ดาเนียลดูหงุดหงิด คิ้วที่ขมวดเข้าหากันดูเหมือนจะคลายออกไม่ได้ไปอีกพักใหญ่

 

 


 

“เดี๋ยวฉันตามไปแล้วกัน”

 

 

 

 

.

.

.

                เอลีเนอร์พาดเซิร์ฟบอร์ดไว้ที่ตัก วางแขนไว้บนนั้นข้างนึงส่วนอีกข้างเท้าคาง แฮร์รี่มองไม่เห็นหน้าของเธอเพราะตัวเขานั่งอยู่ด้านหลัง เขาค่อยๆพายเรือยางช้าๆ ดูเหมือนว่าถ้าถึงฝั่งเมื่อไหร่ เลียมคงใช้ให้เขาทำอะไรน่าเบื่ออีก เขาพอใจจะพายเรือเงียบๆแบบนี้มากกว่า

 

“ฉันชอบเขามานานแล้วรู้มั๊ย? ลูอี้น่ะ” เอลีเนอร์เริ่ม แฮร์รี่มองเธอคิดในใจว่าเขาไม่ค่อยอยากรู้เรื่องนี้เท่าไหร่ สำหรับเขาตอนนี้ บทสนทนาที่มีชื่อลูอี้มาเกี่ยวข้องด้วยทำให้เขารู้สึกชาแปลกๆที่ท้องอย่างอธิบายไม่ถูก


 

“เมื่อสองปีที่ก่อนตอนเห็นเธอคุยกับเขา ฉันสนใจเขามากเลย เหมือนกับว่าตอนนั้นฉันไม่เคยเจอเขามาก่อน ทั้งที่อยู่โรงเรียนเดียวกันน่ะนะ พอเห็นเธอคุยเล่นกับเขา ฉันอยากรู้มากๆว่าเขาคือใคร ฉันหาข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับเขา ฉันเป็นบ้าไปเลยล่ะตอนนั้น”


 

เอลีเนอร์หัวเราะนิดๆ เธอเคาะนิ้วเล่นอย่างเหม่อลอย


 

“หลังจากนั้นก็ดูเหมือนเขาจะอยู่ในทุกๆที่ที่ฉันไปเลย ฉันเห็นเขาตอนเปลี่ยนคาบเรียน ตรงโถงทางเดิน ในโรงอาหาร ทุกๆที่เลย แต่ดูเหมือนเขาจะไม่เคยเห็นฉันมีตัวตน ไม่ว่าจะตรงโถงทางเดิน ในโรงอาหารหรือที่ไหนๆ ปีที่ผ่านมานี่ฉันไม่ได้มีโอกาสทำให้เขาสนใจฉันได้เลย ก็เขาจบไฮสคูลแล้วนี่นา แต่ก็ยังดีนะที่เขายังไม่ได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย เขาขอเลื่อนเวลาการเข้าเรียนใช่รึเปล่า?”


เอลีเนอร์หันมาถามแฮร์รี่ เขาตกใจนิดๆแต่ก็ตอบกลับไป


 

“ใช่ เขาบอกว่าเขาอยากจะเก็บเงินให้ได้พอสมควร มหาลัยเขาอยู่ไกลน่ะ”


 

เอลีเนอร์ยิ้ม หันกลับไปนั่งเท้าคางแบบเดิม แผ่นหลังเธอสั่นเกร็งน้อยๆ แต่อาจจะเป็นเพราะเรือก็ได้ แฮร์รี่คิด เขาไม่อยากจะยอมรับว่าเขารับรู้ได้ถึงอาการเจ็บปวดของเธอ


 

“ฉันคิดโง่ๆว่าการมาเล่นน้ำไกลๆแบบนี้อาจจะทำให้เขามาเตือน เผื่อเขาจะได้เห็นการมีอยู่ของฉันซะบ้าง ...เห็นได้ชัดว่าขนาดพระเจ้ายังไม่ได้เป็นใจให้ฉันเลย ฉันสงสัย... ว่าเขาชอบใครอยู่รึเปล่า ฉันอยากจะถามเขานะ แต่ขนาดคุยกันสักคำยังไม่เคยเลย”


 

แฮร์รี่รู้สึกดีใจที่เอลีเนอร์ไม่ได้หันหน้ามาทางเขา สีหน้าเขาคงดูแย่มากในตอนนี้ ท้องของเขาไม่ได้ชาแปลกๆอีกแล้ว ตอนนี้มันบิดเกร็งอย่างรุนแรงจนเขาควบคุมไม่ได้ เขากระชับไม้พายในมือ ออกแรงพายมากขึ้นกว่าเดิม ดูเหมือนว่าเรื่องน่าเบื่อของเลียมจะไม่เลวร้ายเท่าสถานการณ์ตอนนี้ของเขา

 

 

 

 

 

 

 

                อาการบิดเกร็งที่ท้องของแฮร์รี่ไม่ได้หายไป แม้จะถึงฝั่งและแยกกับเอลีเนอร์แล้วก็ตาม เขาปีนขึ้นเก้าอี้ประจำตัวของเขา มองไปยังที่นั่งไลฟ์การ์ดอีกตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด เก้าอี้ตัวนั้นไม่ได้ว่างเปล่าอีกแล้ว คนบนเก้าอี้หันมามองเขาแล้วก็รีบหันกลับไปแทบจะในทันทีที่สายตาทั้งคู่สบกัน แฮร์รี่พ่นลมหายใจออกทางปาก กวาดสายตาไปเรื่อยๆ เขาเห็นเอลีเนอร์มองไปทางลูอี้แล้วถอนหายใจ เธอมองมาทางแฮร์รี่แล้วยิ้มให้ เขายิ้มกลับไป แต่ดูจะเป็นการกระตุกประหลาดๆที่มุมปากมากกว่า แฮร์รี่ขยับหมวกลงปิดตา ภาวนาขอให้บ่ายนั้นไม่มีเรื่องยุ่งๆอีก แล้วหลับไปอย่างรวดเร็ว

 

 

 

 
.................TBC....................
 

 
สวัสดีค่ะ เอาบทนำมาลงนะคะสำหรับเรื่องนี้
คิดว่าคงเป็นเรื่องที่ยาวหน่อย แต่ไม่ได้ยาวมากแน่ๆ เพราะตัวเราเองก็ไม่แน่ใจว่าจะแต่งจบรึเปล่า 555 5
 
เรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น คู่ Larry Stylinson หรือ Harry x Louis วง ONE DIRECTION ค่ะ
ต้องขอโทษไว้ก่อนเลยสำหรับฟิคเรื่องนี้ ส่วนตัวเคยแต่งฟิคแต่ไม่เคยแต่งชายxชายค่ะ.....
ก็อาจจะมีอะไรผิดพลาด ขออภัยไว้นะที่นี้เลยค่ะ (โดยเฉพาะการเว้นวรรค เราเว้นช่องประโยคได้แย่มาก ไม่ค่อยชอบอ่านฟิคในคอมก็เลยแบ่งไม่เป็นค่ะ)
 
เรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วง summer เลยได้ชื่อว่า summer night ค่ะ อีกเหตุผลที่ชื่อนี้เพราะว่า summer nightเป็นชื่อเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Grease เป็นภาพยนตร์ที่ Louis ชอบ แล้วตัวเขาก็เคยแสดงเป็นDanny พระเอกของเรื่องสมัยเรียนไฮสคูลด้วย //เราเมนLouisค่ะ 555555 5
 
***เรื่องชื่อตัวละคร ถ้ามีการสะกดผิดพลาดต้องขอโทษไว้ก่อนเลยนะคะ***
ตัวเราไม่ใช่เจ้าของภาษา ถ้าจะให้พิมพ์ตามแบบที่ออกเสียงเป๊ะๆคงเป็นไปไม่ได้น่ะค่ะ
 
เอ้อ เราชื่ออิ๊งค์นะคะ เพื่อนเรียก Ryna ค่ะ (ไรน่าค่ะ ดูกะแดะมาก 555555 5)
 
.
 
 
*ขอคำติชมแบบจริงใจที่สุดนะคะ เรารับได้ค่ะ*

.
ก็ขอบคุณทุกคนที่หลงเข้ามาอ่านด้วยนะคะ :)x
 
//Ryna

 
 


edit @ 26 Apr 2012 10:00:45 by ink!!z

Comment

Comment:

Tweet

แอร่กกกกกกก ไลฟ์การ์ดโชว์ท่อนบนนนน แอร่กกก กล้ามเนื้อชุ่มเหงื่อ-เปียกน้ำทะเลกระทบแสงแดดวิบๆ
... โฮฮฮฮฮฮฮฮฮ *เสียสติ*
เหตุการณ์บางอย่างนั่นมันอะไร อะร๊ายยยย
แดเนียลต้องทำอะไรสักอย่างแล้วนะ แต่อะไรดีล่ะ..
คือ เจ็บแทนแฮร์รี่นิดหน่อย แต่สงสารเอลมากกว่า 555
อยากเห็นบทลูไวๆ ค่ะ XD
รอไนออลกับเซนด้วย แอร้ย

เชียร์!!

#5 By PPnatu (171.100.178.12) on 2012-04-25 16:56

รออ่านตอนต่อไปอยู่น๊า
รีบๆแต่งนะ ><
ชอบคู่นี้มาก กก
หาอ่านฟิค 1Dในไทยได้น้อยงะ TT

#4 By : ) (125.24.105.127) on 2012-04-11 01:57

ว้าวววววว
เนื้อเรื่องเจ๋งอ่ะ
ลุ้นค่ะ ไรท์ !! >O<
big smile big smile big smile

#3 By JaJan~ (1.4.160.184) on 2012-04-09 23:34

รอตอนต่อไปนะ :) ชอบคู่ larry stylinson มากกก

#2 By MP (14.207.148.253) on 2012-04-07 22:20

ทำไมเม้นท์ไม่ติดดดดด
จะบอกว่าชอบมาก ไม่ค่อยเห็นพวกนี้ในอาชีพอื่น ๆ เป็นไลฟ์การ์ดนี่.....นึกภาพแล้ว... #เสียเลือด
อยากเห็นบทลูแล้วน้าาา ต่อไวไว#กดดัน อีกอย่างคือชอบเอลอ้ะ ชอบตอนอยู่บนเรือ ดูเป็น girls talk มาก 555 #ไม่ใช่..
ดาเนียลจะเป็นอะไรรึเปล่า แอบกังวล ;__;
รอตอนต่อนะคะ

#1 By ✪ maleen. on 2012-04-07 15:04